Туган авылым-сиртмә бишегем

Гомер буе уйлап йөри торган
Җире була һәрбер кешенең.
Күңелемдә һаман чайкаласың,
Туган авылым — сиртмә бишегем.

Туган авылыма (икенче вариант)

Еллар үткәч авылыма кайттым,
Таныш йортлар каршы алалар.
Чылтырап аккан шаян ермалактай
Йөрәгемнән моңнар агалар.

Туган бусагадан башлана

Җирдә кеше бик күп юллар уза
Диңгез кичә, утка ташлана,
Тик онытмыйк шул юлларның башы
Туган бусагадан башлана!

Туган илем (беренче вариант)

Туган илем, кояш балкый синдә,
Нурлар сибеп, таңнар аттыра.
Иман нуры синдә, шәфкать нуры,
Бабам нигезе кабат яктыра.

Тормышка җыр

Тәү башлап чәңгелдәк эченнән
Дөньяга яңгыраган бер тавыш.
Шушы көннән башлап яшәргә
Кабул итеп алган бу тормыш.

Туган авыл (беренче вариант)

Тау башына салынгандыр безнең авыл,
Бер чишмә бар, якын безнең авылга ул;
Авылыбызның ямен, суы тәмен беләм,
Шуңа күрә сөям җаным, тәнем белән.