Син — хыялым һаман
Үкенечле мәхәббәттән
Үзәккәем өзелгән.
Сагышларым, моңнар булып,
Йөрәгемнән түгелгән.
Үкенечле мәхәббәттән
Үзәккәем өзелгән.
Сагышларым, моңнар булып,
Йөрәгемнән түгелгән.
Баш очымда өерелә
Көзге кара болотлар.
Яуар яңгыр, балкыр җәйгор,
Үтәр авыр минутлар.
Син — минем җанымның яртысы
Яшисең йөрәгем түрендә
Нур сибеп барасы юлыма
Балкыйсың күңелем күгендә
Сине миңа якты язлар бирде,
Ничә язлар инде без бергә.
Ничә еллар һаман сөям, янам,
Мин язларда калдым гомергә.
Син килдең каршыма
Чәчәкләрне кочып.
Син үзең, сылукай,
Гөлләрдән бер чәчәк.
Керфегең — зәңгәр күл камышы,
Чәчеңне иркәләп тарыймым.
Карашың — җанымның сагышы,
Иналап, табынып карыймым.
Тормышым юлында ялгызым калганда,
Очыр канатларым армансыз талганда,
Тик син мине күрдең, хәлкәемне сиздең,
Син яныма килдең, син миңа кул бирдең!
Син — минем язым,
Син — иң тәүге назым,
Умырзаялай балкыган талым.
Син — умырзаялай балкыган талым,
Син — минем язым!
Син — кояшым, син — аем,
Син — минем йөрәк маем.
Яшәр өчен илһам алам
Мин синнән, җаныкаем.
Син — кояшым, син — аем,
Син — минем йөрәк маем.
Яшәр өчен илһам алам
Мин синнән, җаныкаем.
Оҗмахта ял итә җаным,
Искитәрлек дөнья ямьле.
Өзелеп сөямен, ярым,
Син дә сөй, сөй мине, яме.