Мин бит синсез — бәхетсез
Китәм инде, китәм инде,
Китәм инде, каласыз.
Яшәп була сөйгән ярсыз,
Яшәп булмый баласыз.
Китәм инде, китәм инде,
Китәм инде, каласыз.
Яшәп була сөйгән ярсыз,
Яшәп булмый баласыз.
Безнең авыл урамнары
Алты-җиде тыкырык.
Җырласам, җырларым бетмәс
Яннарыңа утырып.
Әй, гармун, гармун, яшьлек юлдашым,
Син йөрәгемдә сөю уяттың.
Моңланса минем кайгылы башым,
Җырларың белән мине юаттың.
Көзге күктән болотларны җыйнап,
Җылы яҡҡа оса аҡоштар.
Озакламас, килеп җитәр инде
Ак буранлы салкын ак кышлар.
Хуш киләсез, дус-туганнар,
Урыныгыз булсын түрдән.
Бүләк-күчтәнәчләр — сездән,
Тәмле сый-хөрмәт бездән.
Мандолинкайларның таушы матур,
Әллә кылкайлары нечкәгә.
Җырласам да инде җылыйсым килә.
Әллә нигә күңелем нечкәрә.
Минем җырым язгы ләйсәннәрдә,
Минем җырым кояш нурында.
Минем җырым бөре булып тула
Куш каенның җылы куенында.
Үксезләргә җылы бирсен,
Җылы бирсен минем җырым.
Дус һәм иптәш, ялгызларга
Булсын иде минем җырым.
Каян туа, каян килә моңнар,
Күңел түрләренә үтәрлек.
Сүнми һәм сүрелми торган булып,
Гасырларга барып җитәрлек.
Күңел тулы милли көйләр, моңнар бар,
Йөрәк юатырлыҡ дәртле лә җырлар бар.
Моң белән бергә атлап гомергә,
Язса иде шулай гөрләшеп яшәргә.
Моң, моң, моң,
Безнең күңелләрдә моң.
Моң, моң, моң,
Җырлар бүләк итә моң.
Моң һәрчак яшәсен,
Моң сезгә бәхет китерсен.
Моң һәрчак яшәсен,
Моң сезгә бәхет килтерсен.