Китик инде, җиткәндер
Кунак булып килдек сезгә,
Бүләк итеп җырларны.
Матур икән сезнең якның
Табигате, кызлары.
Кунак булып килдек сезгә,
Бүләк итеп җырларны.
Матур икән сезнең якның
Табигате, кызлары.
Елмаеп карыйлар, — Ал, зәңгәр үзләре… Җирдәге чәчәкләр — Кояшның күзләре. Йөргәнмен ишетми Мин аны элгәре… Сандугач теледер — Кояшның телләре. Манды ул алтынга Җәйләрне, көзләрне. Урманда, кырларда — Кояшның эзләре. Кояшның үзе күк Хыяллар югары. Кояшлы булсын гел Балачак юллары.
Карлыгачым, әйт үземә,
Кайсы талга кунасың?
Гасырлардан моң агыла,
Моңлана нигә курай,
Сөйлими илен тарихын,
Үткәнгә кайтып урый.
Курай, курай, ышанычлы дус та,
Сердәш тә син татар халкына.
Мәңге яшәр халык мәхәббәте
Җырга-моңга, чабыш атына.
Кайтырмын дип, хатлар язуыма
Көннәр түгел, айлар үттеләр;
Әмма юлларым, сиңа илтмичә,
Еракларга алып киттеләр.
Әнкәм, башым иям синең алда,
Бурычларым, бәлки, азаер.
Күзләремә карап, балам, диеп
Миңа тагын бер ул елмаер.
Бу юлы да кайта алмадым,
Кичерегез, якын затлар,
Көтәсездер ял көннәрен,
Күптән юктыр бездән хатлар.
Әти ясаган кабада
Җеп эрлим җырлый-җырлый.
Кулымда әни орчыгы
Әйләнә зырлый-зырлый.
Синең янда узган бу көннәрем
Булды әнкәй, гүя, төш кенә.
Мына тагын озатып калдың мине,
Кулың куеп кашың өстенә.