Кояшлы җыр

Елмаеп карыйлар, — Ал, зәңгәр үзләре… Җирдәге чәчәкләр — Кояшның күзләре. Йөргәнмен ишетми Мин аны элгәре… Сандугач теледер — Кояшның телләре. Манды ул алтынга Җәйләрне, көзләрне. Урманда, кырларда — Кояшның эзләре. Кояшның үзе күк Хыяллар югары. Кояшлы булсын гел Балачак юллары.

Курай (беренче вариант)

Курай, курай, ышанычлы дус та,
Сердәш тә син татар халкына.
Мәңге яшәр халык мәхәббәте
Җырга-моңга, чабыш атына.

Кичер мине, әнкәй, гафу ит…

Кайтырмын дип, хатлар язуыма
Көннәр түгел, айлар үттеләр;
Әмма юлларым, сиңа илтмичә,
Еракларга алып киттеләр.

Кичер, әнкәм, ачуланма!

Әнкәм, башым иям синең алда,
Бурычларым, бәлки, азаер.
Күзләремә карап, балам, диеп
Миңа тагын бер ул елмаер.

Кичерегез, якын затлар

Бу юлы да кайта алмадым,
Кичерегез, якын затлар,
Көтәсездер ял көннәрен,
Күптән юктыр бездән хатлар.

Күз күреме

Синең янда узган бу көннәрем 
Булды әнкәй, гүя, төш кенә. 
Мына тагын озатып калдың мине, 
Кулың куеп кашың өстенә.