Кирәк түгел, дисең
Килер идем мин каршыңа синең,
Ачар идем күңел серләремне.
Бирер идең кабат өмет уты,
Кабат сынап ярсу хисләремне.
Килер идем мин каршыңа синең,
Ачар идем күңел серләремне.
Бирер идең кабат өмет уты,
Кабат сынап ярсу хисләремне.
Ярат мине, ярат сөеп-назлап,
Чәчләремнән сыйпа иң элек.
Жаныем, диеп жылы сүз дө әйтсәң,
Мин эрермен язгы бозлар кебек.
Эрер идем синең кочагыңда,
Сагынудан өзелә үзәгем.
Таңнар туа, көннәр синсез үтә,
Әллә юкмы сиңа кирәгем?
Әйтмәгезче җан өшеткеч сүзләр
Пар канатсыз, ялгыз калганнарга,
Сагыш төсе сары, сары чәчәкләрне
Бүләк итә күрмәгез аларга.
Очрагансың, бергенәм,
Бәхет бүләк итәргә.
Ачып күңел пәрдәсен,
Ягымлы итеп дәштең.
Килерсеңме икән — килерсеңме?
Күзләреңә генә карар идем.
Тел тибрәтеп бер сүз әйтмәсәң дә,
Аңлар идем сине, аңлар идем.
Күл буенда камышлар
Шашып шаулыйлар.
Мәхәббәтсез кешеләр
Яши алмыйлар.
Очрагансың бергенәм
Бәхет бүләк итәргә.
Ачып күңел пәрдәсен
Ягымлы итеп дәштең.
Кулларыңны баш астыма салчы,
Буынымның китәр талчыгы.
Син янымда мине саклар идең,
Ә мин, исә, нечкә тал чыбык.
Бер күрүдә гашыйк булдым,
Сихырлап киттең.
Әйтер сүзем әйтә алмадым,
Кәефсез үттең.
Тик сагыш калды йөрәктә,
Ә син еракта.