Килмә, җаным, каберемә
Каберемә тагын чәчкә алып,
Нигә килдең инде, сөйгәнем?
Чәчәкләргә тере җаннар мохтаҗ,
Ә мин, җаным, күптән үлгәнмен.
Каберемә тагын чәчкә алып,
Нигә килдең инде, сөйгәнем?
Чәчәкләргә тере җаннар мохтаҗ,
Ә мин, җаным, күптән үлгәнмен.
Килмә дә син, йөрмә дә син,
Кермә дә тормышыма.
Исемем белән янып яшим,
Һәм ризамын шуңа да.
Язгы назлы нурдай,
Килеп кердең җырдай,
Җәйгор булып җанны бизәдең.
Килдең соң син кайдан,
Төшкәнсеңдер айдан,
Өзелердәй чакта үзәгем.
Язларымда көткән идем,
Син, җаным, соңлап килдең.
Гомеремә карлар белән
Карсылу булып кердең.
Карлыгачын матурлыгын
Кайларда күрдең микән?
Миңа канатлар кирәген
Ничектәр белдең икән?
Нәрсә булды, тик син генә,
Син генә күз алдымда.
Карлыгачлар уйный кебек
Каш сикерткән чагында,
Каш сикерткән чагыңда.
Карлыгандай кара күзләреңә
Карыйм әле күзем талганчы,
Сиңа булган яшьлек мәхәббәтем
Йөрәгеңдә урын алганчы.
Карлыган кара була,
Бөрлегән кызыл була.
Агыйделнең парахуты
Җиталмый кызыл ярга шул;
Җиталмый, дуслар, җиталмый
Яратып сөйгән ярга.
Агымсуга карый-карый
Уйлама, Каратолым!
Серен белеп буламыни
Сөюнен, яратуның?
Әйт, агымсу,
Сөйләче тып-тын гына:
Кем бәхете уралган толымына?