Китмә, сөю!
Китмә, сөю, китмә күңелемнән,
Ялгызлыкка мине ташлама.
Күрәсеңме, язның назлавына
Пар тургайлар ничек шатлана.
Песня на букву: К
Китмә, сөю
Кырыс кышкы җилләр…
Кырыслыгы — язмышларга килгән сынау.
Җилгә каршы икәү,
Барыр юллар бәхетләргә
Һаман әле урау.
Китмә син
Сөйләшеп сүзләр дә бетмәгән,
Җырлыйсы җырлар да бар әле,
Китмә син үпкәләп, китмә син,
Янымда мәңгегә кал әле!
Китмә очып, аккошкаем!
Күл өстендә ялгыз аккош —
Ул югалту, әллә табыш.
Аның сыны шундый таныш.
Йөрәгемдә якты сагыш.
Китмә миннән
Ак кэр ява, ап-ак сагыш ява,
Йөрәгемә кунып кар яна.
Ник без аерым? Ярыбызны эзләп
Килдек бит без якты дөньяга.
Китмә диеп ялынам
Ялындырган булып йөрисең,
Яратсаң да мине син үзең.
Килмә-йөрмә, дисең артыңнан,
Куасың син мине яныңнан.
Китмә (өченче вариант)
Юлларыңа учак ягам, шул учактай дөрләп янам,
Күләгәдәй саклап барам, кайда булсаң — шуннан табам.
Күзләремдә синең күзләр, бик күп әле әйтер сүзләр,
Сүзләреңне юкка сипмә, китмә, китмә!
Китмә (икенче вариант)
Канатлар да каерылмасын,
Йөрәкләр дә аерылмасын,
Кара кашлар китмә, китмә.
Ул бит синең яшьлек таның,
Өзелеп сөгән тәүге ярың,
Боектырма, ялгыз итмә.
Китмим әле яшьлегемнән
Бер-бер артлы еллар уза,
Көмеш өстәп чәчләремә.
Ә шулай да мин ышанам
Яшен булып яшьнәремә.
Китмик әле яшьлек иленнән
Еллар да һәм гасырлар да уза,
Картаябыз без дә, дисеңме?!
Ә мин бер дә картаймыймдыр кебек,
Яшәрәмдер генә шикелле.
