Кабан күле сыман
Кабан күле сыман
Моңсу кайчак күңел,
Сүзләр белән генә,
Юатырлык түгел.
Кабан күле сыман
Моңсу кайчак күңел,
Сүзләр белән генә,
Юатырлык түгел.
Пар чәчәкләр гөлдә,
Пар аккошлар күлдә,
Пар сандугач булса — җыр матур.
Ярыңнан аерылып.
Канатың каерылып,
Калсаң сине кемнәр юатыр.
Сирпеп карап үзәкләрне өзде
Сагыш тулы моңсу күзләрең.
Каеннарга сарган мәхәббәтем
Өзелеп көтә сине, гүзәлем.
Нинди утта янганымны
Үзем генә белимме мин?
Нишләргә дип, киңәш сорап
Каеннарга киләмме (сөйлимме) мин?
Ак каеннар арасына,
Ак каеннар янына
Кереп киттең син йөгереп,
Әй кагына-кагына.
Сылу сының, ак күлмәгең —
Син аклыкка күмелдең.
Күзләремә син үзең дә
Каен булып күрендең.
Минем ялгыз сәфәремне
Көз каршылый кабынып.
Сары яфрак асларында
Сукмак калган ябылып.
Ак каенның җырын тыңлап
Үскән каен җиләге*…
Каен җиләген җыйыйк ла,
Акланнарга кил әле.
Сандугачның күрсәң иде
Юлга тезелгәннәрен.
Һичкем белми йөрәгемнең
Нигә өзелгәннәрен.
Нигә өзелгәннәрен.
Күзләреңне күрмәдем мин,
Тимәде кулың кулга.
Матур гөлләмәләр тотып
Чыкмадың никтер юлга.
Сандугач суга сусаган,
Эчалмый гөлләр чыгын.
Коела көмеш чыклары,
Таңнарда җилләр чыгып.