Казан — авыл арасы
Үсеп җиттек, авылдан
Чыгып китәсе килеп.
Эх, шул Казан дигәннәрен
Бер барып күрсәң, диеп.
Авылда бөреләнеп,
Казанда чәчәк атып,
Яшьнәп үстек, яшь гомерне
Гөрләтеп тә, шаулатып.
Песня на букву: К
Казан утлары (икенче вариант)
Казан утлары сибә нурларын
Суларына моңсу Иделнең.
Гүзәл кала, нурлы Казан,
Сине күрми йөрәк түзми,
Янулары бетми күңелнең.
Казан сөлгесе
Казаннан Мәскәү күренер микән,
Баскычларга менеп карасам?
Казан кичләре
Кил әле, Иделнең җиләс җиле,
Юлларга чәчәкләр сип әле.
Ак булып, саф булып истә калсын
Казанның кадерле кичләре.
Казан (беренче вариант)
Бакчаларга уралып,
Башкаладан нур алып,
Гөрли Казан, матур Казан,
Үсә Казан нурланып.
Зур гигантлар күтәрелә
Йолдызларга үрелеп,
Йолдызларга үрелеп —
Бөтен илгә күренеп.
Каз өмәсе (беренче вариант)
Каз өмәсе су буена
Озаталар казларны.
Ак йолдызлар бии бии
Иркәлиләр кызларны.
Каеннарым
Каеннарым киткән саен (чакта),
Миңа кул изәп кала,
Авылымның тирә ягын
Каеннар бизәп кала.
Каеннарым киткән саен (чакта),
Миңа кул изәп кала (Моңаеп карап калам).
Кайгыларны, хәсрәтләрне
Каеннар урлап ала.
Каеннар көтә
И, газиз туган якнын
Гөлләре — танышларым.
Саф чишмә… Гөлләр… Зәңгәр күк…
Бүз тургай тавышлары!
Каен кабак
Каен гына кабак, моңнар сымак,
Сыртларыннан искән җилкәе, җилкәе.
Газиз генә микән, ай, үзе микән,
Һәр кемгә дә туган җиркәе, җиркәе.
Кадерем-кадерлем
Авылыма кайтмый торсам,
Өзгәләнә бәгырем.
Өзгәләмә, телгәләмә
Бәгыремне, Кадерем.
