Яшлеккә кайтам әле
Кыңгыраулы атлар җигеп
Үттек яшьлек елларын.
Сөелдек тә, сөйдек тә без
Безнең заман кызларын.
Кыңгыраулы атлар җигеп
Үттек яшьлек елларын.
Сөелдек тә, сөйдек тә без
Безнең заман кызларын.
Выкыт ул, һич көтми, ашыга,
Күңелем нигәдер зарыга.
Ә шулайда барам мин алга, һаман да
Өметләрне баглап Аллага.
Әй, яшьлегем, яшьлегем лә,
Яшьлегем, юләрлегем.
Акылын яшькә белмәгәнмен,
Шул кадер гүзәллеген.
Бусаганда кыз сылуы торса да,
Ел артыннан ел йөгереп узса да.
Йөрәгемдә көчем әле җитәрлек,
Яшьләрнеке кебек әле җигәрлек.
Күктә ай тулганда,
Караңгы урманда,
Йокламый бары тик ябалак.
Бик күпне белә ул,
Барысын күрә ул,
Йоклаганда бөтен тирә-як.
Тыннарыбыз иркен, күңелләр көр,
Тормышыбыз шөкер итерлек.
Хыял канатыбыз көләч җәя —
Кыйтгаларны очып үтәрлек!
Көзге җилләр яфракларны өзә,
Яшьлек язы калды еракта.
Хәлләр хәтәр, күрәчәктер инде,
Утлы яра сызлый йөрәктә.
Без менәбез күккә — биеклеккә,
Иксез-чиксез зәңгәр киңлеккә;
Безнең яшьлек сүнмәс якты маяклы,
Мәңге сынмас корыч канатлы,
Язмышларым — төшенчә,
Булып китә төрлечә.
Булмасада гел минемчә,
Яратам шул көенчә.
Язлар аша тоя күңел
Гүзәллеген дөньяның.
Тыңлап туймас тавышлары,
Сайрап тора кошлары.
Яз яшәтә, яз яшәртә,
Яз күңелгә ямь бирә.
Язда булган бергә чаклар
Онытылмас мәңгегә.