Шатлыгымны кушам җырларга
Безнең яшльек әле узмаган,
Маңгайларга сырлар кунмаган.
Саф өметләр һаман шул көе,
Гомер йомгагының юк җөе!
Безнең яшльек әле узмаган,
Маңгайларга сырлар кунмаган.
Саф өметләр һаман шул көе,
Гомер йомгагының юк җөе!
Безнең яклар — шундый илһамлы як,
Күңелләрдә дала киңлеге.
Ижад уты дөрли йөрәкләрдә,
Көдрәт бирә уйлар берлеге!
Шәҗәрәмне юллап, туганнарны барлап,
Кайтам әле сиңа авылым.
Суларыңның тәмен, урманнарың ямен
Сагынып та әрнеп януым.
Бәхет икән тормыш юлын
Парлап үтүе,
Җитәкләшеп, картлыкларга
Килеп җитүе.
Шөкер, дием, Раббым биргәнеңә,
Кабул итеп алам барын да!
Хак язганың белән кәнәгатьмен,
Рәхмәтлемен синең алдыңда!
Тыннарыбыз иркен, күңелләр көр,
Тормышыбыз шөкер итерлек.
Хыял канатыбыз көләч җәя —
Кыйтгаларны очып үтәрлек!
Артта калсалар да күпме көннәр
Онытылмый шаңлы ул еллар.
Батырларны данлап,
Җиңү җырын җырлап,
Алмашынды ничә буыннар…