Ялган назлар
Гафу ит дип, килмә яннарыма,
Күпме еллар инде үттеләр.
Хыялларда калды өметләрем,
Ничә еллар синсез үттеләр.
Гафу ит дип, килмә яннарыма,
Күпме еллар инде үттеләр.
Хыялларда калды өметләрем,
Ничә еллар синсез үттеләр.
Тау итәген томан сарган чакта
Җыр яңарса кичке тынлыкта,
Таулар аша юллар узган чакта
Сагынучың барын онытма,
Сагынучың барын онытма.
Ялгышыммы син, әллә язмышыммы?
Җан түрендә әллә сайрар кошыммы?
Исемеңне белмәсәм дә күптәнге танышыммы?
Кем булсаң да ялгышырга мин риза,
Җан түрендә сандугачым җыр сыза,
Язмышышкаем сөя белү бәхетен миңа суза.
Яшьлегемнең язын, мәхәббәтем назын,
Йөрәккәем һаман сагына.
Син кайда соң иркәм? Көтәм кичен, иртән,
Күрешәсе иде тагы да.
Бер күрүдә сине яраттым,
Бигърәкләр дә инде охшаттым.
Син бары шаярдың, көлдең,
Килмә син, йөрмә дидең.
Тулган айда нурлы йөзләрең,
Күреп туймый сине күзләрем.
Чынга ал син хисләремне,
Ямьле ит кичләремне.
Очрашырга сүзләр бирештек тә,
Аерылды яшьлек юлыбыз.
Башланып та җырланмичә калды
Икәү язган моңлы җырыбыз.
Икәү язган моңлы җырыбыз.
Җырланмичә калды, җырланмичә калды
Икәү язган моңлы җырыбыз.
Очрашырга сүзләр бирештек тә,
Аерылды яшьлек юлыбыз.
Башланып та җырланалмый калды
Икәү язган моңлы җырыбыз.
Әллә син адаштың, әллә мин адаштым,
Нигә соң очрашты язмышлар?
Синең дә йөрәктә, минең дә йөрәктә
Гомергә җитәрлек сагыш бар.
Җан өрәсем килә сүрәтеңә…
Әйтеп бетерәсе сүзеңне
Бераз гына чамаларлык иткән
Аскы иреннәрең йөземе.
Язмыш микән безне очраштырды, —
Юлларыбыз килеп кисеште,
Күзләребез меңнәр арасыннан
Берсен-берсе табып күреште.