Ялгыз итмә (беренче вариант)
Чорнап кына алды сары сагыш,
Яза бастым юлларымнан ялгыш,
Әйтерсең, мин хәзер ялгыз аккош,
Читкә илтмә әле син дә, язмыш.
Чорнап кына алды сары сагыш,
Яза бастым юлларымнан ялгыш,
Әйтерсең, мин хәзер ялгыз аккош,
Читкә илтмә әле син дә, язмыш.
Гафу ит дип, килмә яннарыма,
Күпме еллар инде үттеләр.
Хыялларда калды өметләрем,
Ничә еллар синсез үттеләр.
Ялгышыммы син, әллә язмышыммы?
Җан түрендә әллә сайрар кошыммы?
Исемеңне белмәсәм дә күптәнге танышыммы?
Кем булсаң да ялгышырга мин риза,
Җан түрендә сандугачым җыр сыза,
Язмышышкаем сөя белү бәхетен миңа суза.
Язмыш микән безне очраштырды, —
Юлларыбыз килеп кисеште,
Күзләребез меңнәр арасыннан
Берсен-берсе табып күреште.
Йәрәгемә тыңгы тапмый,
Йөрим мин бураннарда.
Хисләремне, туктаталмый,
Җилләрдә, бураннарда.
Язгы ташкын ярларына кайткан,
Сары сагыш кергән урманга.
Күңелләрдә ташкын, йөрәктә дәрт,
Син булганга, сөю булганга.
Нурлар чәчкән йолдызларым,
Челтәр булып күкне ялмаган.
Эзлимен сине, язгы чәчкәм,
Ак томаннар сине каплаган.
Син елмаеп бер карасаң,
Көз әйләнә ямьле язга.
Сине күрсәм, дөнъя тула,
Яктылыкка, моңга, назга.
Елмаешып бии йолдызлар,
Бигрәк ямьле инде бу язлар —
Бу мизгелдә әйтер сүзем бар.
Аерылышыр минутлар җитә,
Сөю газабы йөрәкне өтә.
Айлар узармы, узармы еллар
Күңелем сине, гел сине уйлар.