Егетләр солдаттан кайталар
Шауласын авыллар, калалар,
Шатлансын олылар, балалар,
Шатлансын аналар — аталар
Егетләр солдаттан кайталар!
Шауласын авыллар, калалар,
Шатлансын олылар, балалар,
Шатлансын аналар — аталар
Егетләр солдаттан кайталар!
Хушлашыйк, Иске ел
Китәргә ашыга.
Елмаеп каршыла,
Яңа ел-каршыла!
Кыз:
Әтием өйгә кайтканны,
Аламын көтеп-көтеп.
Бергә сизмибез вакытның,
Киткәнен бик тиз үтеп.
Уйна, гармун, уйна!
Өздерепләр уйна!
Эрет әле күңел бозларын.
Сөймәгәннәр сөйсен,
Ялкыннарда көйсен,
Шатлыкларга, шатлыкларга
Күм син (күмсен) дөнъяны.
Гармун алыйк әле, дускай,
Гармун уйнатыйк әле.
Яшь чактагы көй-моңнарны
Кабат уятыйк әле.
Нәрсә керә төшләреңә
Кызым минем, кызым минем?
Чәчәк булып үсәсеңме
Күбәләкләр сөендереп?
Сандугач булып моңланып,
Талдан талга күчәсеңме?
Нәрсә керә төшләреңә
Кызым минем, кызым минем?
Суга туймас гөлләр кебекКыз баланың күңеле.Таңнар туса, якты җир йөзендәСөю эзләгән көне.Гөлләргә дәшеп бага улСандугач баласына,Эзли ялкынлы хисләрнеҖыр юлы арасыннан. Бәхет өчен, сөю өченЯратылган кыз бала.Дәшеп бага ул дөньяга,Кояшка дәшеп бага.Эзләсен, әйдә, бәхетенЭзләгән генә таба.Суга туймас гөлләр кебекНазга туймас кыз бала.
Ятлар белән чуалуым
Түгел инде яңалык.
Миндә калмады хисләр
Дөрләп-дөрләп янарлык.
Ай-һай матур хат җибәргән
Сөйгән кызына егет:
«Казанда, диңгез портында
Каршыла, иркәм!» — диеп.