Акыл чыбыгы
Әти безне кыйнамады,
Рәнжетмәде сүз әйтеп.
Аннан калган тал чыбыгы
һаман тора кисәтеп.
Әти безне кыйнамады,
Рәнжетмәде сүз әйтеп.
Аннан калган тал чыбыгы
һаман тора кисәтеп.
Илле ел бергә гомер иттегез,
Авыр елларны бергә үттегез;
Барысы да уртак булды:
Кайгыларны бергә җиңдегез,
Бер шатлыкны ике иттегез.
Киткән чакта кайтыр юлларыңны
Көпчәкләрга урый киткәнсең,
Күкрәгемә кысып, чәчләреңнән
Бер сыйпаудан мәхрүм иткәнсең.
Ходай безне башкалардан
Ныграк яраткан, бугай.
Шуңа күрә безне моңлы
Итеп яраткан бугай.
Бик кечкенә чагымнан ук
Гармун алдым кулыма.
Моңдаш булды җырыма ул,
Юлдаш булды юлыма.
Уйна, гармуным моңлы итеп,
Үзәкләрне өздереп.
Тарат кайгы-сагышларны
Моңнарыңда йөздереп.
Әллә инде юри шаярасың,
Әллә инде миннән көләсең:
Күзләремне йомсам-күз алдымда
Болын буйлап җырлап киләсең.
Ерак язлар аша
Таныш казлар дәшә —
Үткәннәрдән алар кайтаваз.
Әмма синсез генә,
Әмма минсез генә
Болыннарга шаулап кайта яз.
Яшьлегем таңында
Балкыган кояшым,
Баеган күңелгә
Һаман нур коясың.
Төшләремә кер әле бер,
Хәлләремне бел әле бер.
Синең җылы кочагыңа мохтаҗ чагым,
Өзгәләнә бәргәләнә ятим җаным.
Кайнар утта янам,
Бозлы суда калам,
Нихәл итим икән,
ничек үтим икән,
тормыш дулкыннарын…
Мин бит ялгыз торна,
Зинһар адаштырма,
Нихәл итим икән,
ничек үтим икән,
тормыш упкыннарын.
Язлар килә, язлар,
Кайта киек казлар.
Су буйлары ямьгә күмелә.