Язма гел хатлар гына (Кил үзең)
Сагышланган чакларыңны
Салма гел хатларга син.
Мәхәббәт канатларында
Кил безнең якларга син.
Сагышланган чакларыңны
Салма гел хатларга син.
Мәхәббәт канатларында
Кил безнең якларга син.
Күптән инде, күптән очрашкан юк,
Хәтерлимсез бергә чакларны?
Күңелләрдә йөргән татлы сагыш —
Шул чакларның моңлы ядкаре.
Яз кайтырбыз, диеп, киек казлар
Каңгылдашып очып киткәндә,
Назлы сөю булып, тәрәзәңә
Көзге җилләр килеп чирткәндә,
Бигрәк ямансулап йөрерсең —
Төшләреңдә мине күрерсең!
Моңсу гына карап күзләремә,
Башка килмә, бәгърем, кит, дидең.
Бүген исә, ап-ак чәчкә тотып,
Төшләремә минем ник кердең?
Төшләремә минем ник кердең?
Башка килмә, бәгьрем, кит, дидең,
Төшләремә минем ник кердең?
Кулны кулга куеп,
Иңнәр иңне тоеп,
Күпме генә басып торсак та,
Безнең моңны сизеп,
Аерыласыз, диеп,
Пышылдашты сыман усаклар,
Пышылдашты көзге усаклар.
Пыялага зын-зын итеп
Яшь нурлар сибеләләр.
Керсен өйгә язгы хәбәр,
Ачылсын тәрәзәләр. Их!
Кайтканда каңгылдап казлар,
Акканда соңгы бозлар,
Тәрәзә юа кызлар әй, кызлар!
Бу дөньяда төрле хәл бар
Ярату бар, оныту бар.
Сиңа киләм, тәрәзәңдә,
Тәрәзәңдә утың бар.
Тыңла әле, бер моң ишетелә,
Ул моңны мин отып аламын.
Сагышларны тизрәк басар өчөн,
Кавышуны көтеп каламын.
Кайтавазы булып яшлегемнең
Су буенда гармун моңлана
Сагышларын салып йөрәгемә
Үткәннәргә китеп югала
Ник тыгын ашыктым,
Ник тагын ялгыштым,
Син диеп язмышым,
Син диеп язмышым,
Шул гомер эчендә
Инде мин кичергән
Газаплар азмы соң,
Газаплар азмы соң?