Гармунчы җыры

Бик кечкенә чагымнан ук
Гармун алдым кулыма.
Моңдаш булды җырыма ул,
Юлдаш булды юлыма.
Уйна, гармуным моңлы итеп,
Үзәкләрне өздереп.
Тарат кайгы-сагышларны
Моңнарыңда йөздереп.

Бергенәм син минем

Язларын, көзләрен
Мин сине эзләдем,
Сиңа тиң ярларны тапмадым.
Алыйм да кулыннан
Гомерләр юлыннан
Бергәләп атлыйк без, аппагым.