Ялгыз ана җыры
Яшьлегемдә сине кочып (тотып), кызым,
Ялгыз калдым юллар чатында.
Нәни генә, йөрәгемнең нуры
Җылы бирде туңган чагымда.
Яшьлегемдә сине кочып (тотып), кызым,
Ялгыз калдым юллар чатында.
Нәни генә, йөрәгемнең нуры
Җылы бирде туңган чагымда.
Ак мамыктан әнкәм шәл бәйләгән,
Челтәр-челтәр итеп читләрен.
Әйтерсең лә шулай бәйләгән ул
Ак шәл итеп йөрәк хисләрен.
Синең куллар, мине сөя-сөя,
Бишекләргә салган куллар ул.
Соңгы телемнәрен миңа биреп,
Үзе коры калган куллар ул.
Бүләк иттең, әнием, кулъяулык,
«Саклап йөр, — дип, — мәңге куеныңда,
Тормышыңда авыр чаклар булса,
Мин булырмын, балам, яныңда».
Тәүге ачкан иң мәһабәт ишек,
Туган ильне ачкан ишектер,
Шул ишектән әнкәй ятлап чыкса,
Ерактан да йөрәк ишетер.
Әткәй киткәч, ятим булып калдык,
Моң югалды, сүнде инде жыр,
Әнкәй безне юатырга теләп,
Әйтер иде: «Бер көн ул кайтыр.»
Безгә гомер биргән әүлия син,
Җир йөзендә балкып яшисең.
Бәгеркәем балаларың өчен
Иң-иң гүзәл газиз кешесең.
Мәшәкатьләр артты мәшәкатьләр,
Туып тора, һаман чиге юк.
Туган йортка никтер юллар төшми
Вакыт табыл булмый… Ни кылыйк?
Иртүк торып битен юган,
Кем уяткан Ләйләне?
Уятмаган, үзе торган —
Буген әни бәйрәме.
Пәрдәләрне ачып куйды,
Көн кояшлы, әй, ямьле!
Якты булсын, балкып торсын —
Бүгән әни бәйрәме.
Тәрәз төпләрендә гөлләр үсә,
Чәчәкләрнең төсе төрлечә.
Үсәр идемени алар шулай
Әнкәй, синең кулың тимичә?!