Ялгыз көймә (беренче вариант)
Ялгыз көймә су кырында
Күптән инде мине көтә.
Ерак илгә — туган җиргә
Диңгез аша мине илтә.
Ялгыз көймә су кырында
Күптән инде мине көтә.
Ерак илгә — туган җиргә
Диңгез аша мине илтә.
Яшьләр тулса күзләреңә,
Шикләр туса күңелеңдә,
Өметләрең кинәт сүнсә,
Булалмабыз бергә, дисәң.
Язлар булса, ярсып сайрар өчен,
Сыерчыклар канат кагына;
Сыерчыклар канат кагынганда,
Мәхәббәтем, сине сагынам.
Сагышланган чакларыңны
Салма гел хатларга син.
Мәхәббәт канатларында
Кил безнең якларга син.
Уйчан карлар ява, ява,
Җирләрне күмә икән.
Урманнардан, болыннардан
Эзеңне эзлим, иркәм.
Пыялага зын-зын итеп
Яшь нурлар сибеләләр.
Керсен өйгә язгы хәбәр,
Ачылсын тәрәзәләр. Их!
Кайтканда каңгылдап казлар,
Акканда соңгы бозлар,
Тәрәзә юа кызлар әй, кызлар!
Төнбоеклы тирән
Күл ярлары чирәм.
Чирәмендә ятып ял итәм.
Күлнең суын буйлыйм,
Үзем сине уйлыйм,
Үзем сине сагынып көтәм.
Барган җирдән очып кайтам,
Әйтерсең лә кыр казы,
Синнән гүзәл башка җир юк,
Туган җирем — Туймазы.
Туймазының җир астыннан
Ургыла кара алтын.
Шул алтынга җан бирүче
Егетләр уттай ялкын.
Көзләр җитте.
Кызыл миләшнең
Уттай яна һәрбер тәлгәше.
Тәлгәшләрдә тамчы — күз яше,
Сине сагынып елый миләшем.