Әнкәем күзләре
Әнкәем күзләре,
Кызартмам йөзләрең,
Онытмам алтындай сүзләрең.
Яшьләнә күрмәсен,
Кайгылар белмәсен
Әнкәемнең нурлы күзләре.
Әнкәем күзләре,
Кызартмам йөзләрең,
Онытмам алтындай сүзләрең.
Яшьләнә күрмәсен,
Кайгылар белмәсен
Әнкәемнең нурлы күзләре.
Сәлам сиңа, әнием,
Ерак-ерак җирдән,
Сәлам сиңа күңелем түреннән.
Бала чакларымда кысып кочагыңа
Сөйгән улларыңның береннән.
Синең куллар, мине сөя-сөя,
Бишекләргә салган куллар ул.
Соңгы телемнәрен миңа биреп,
Үзе коры калган куллар ул,
Әнкәй, синең йомшак кулларың.
Син юк инде, әтием, тик китмәс һич
Күз алдымнан нурлы йөзләрең.
Ана булып, уллар үстерсәм дә,
Оныта алмыйм һаман үзләрен,
Синең әйткән киңәш-сүзләрең.
Син өзәсе алмалар да
Пешә көзен.
Алмагачлар елый гүя
Уып күзен.
Кайтырмын, дип биргән идең
Вәгъдә безгә,
Тору кирәк иде, әткәй,
Әйткән сүздә!
Язын килгән кошлар көзен китә,
Кояшлар да чыга баерга…
Кешеләрне язмыш очраштыра,
Язмышларны юллар аера.
Язмышларны юллар аера.
Яшьлегемә кайтып барам, —
Мәхәббәтем янына,
Уйларымның зәңгәренә,
Хыялымның алына —
Мәхәббәтем янына.
Нинди ямьле безнең үзәннәр,
Түшәлгәннәр йомшак хәтфәләр;
Ал чәчәкләр, яшел үләннәр
Яшьлегемне хәтерләтәләр.
Иртән торып күккә карыйм,
Очмасмы диеп кошларны
Кошлар аша хәбәр көтәм,
Баса алмыйм эч пошканны.
Бераз басылгандай идем,
Төшләремә ник кердең.
Әллә син дә үкенәсең —
Ямансулап бер көлдең.