Яшьлек урамы (икенче вариант)
Ак каеннар яфрак ярган чакта
Яратамын яшьлек урамын.
Ак каенлы ап-ак урам буйлап
Матур уйлар уйлап барамын.
Әхмәт Гадел
Нигә миннән качасың?
Белә алмыйм сәбәп нидә,
Нигә миннән качасың?
Булыр-булмас дусларыңа
Яш(е)рен серең ачасың?
Өзмә үзәгемне
Сине юксынып, бу дулкыннар
Борчыла, ыргыла, шаша.
Син булмасаң, киң диңгезләр,
Таулар миннән ераклаша.
Һай, бу тормыш…
Ике кашы арасында
Мәрҗәндәй бер миңе бар.
Өнемдә йөрим төш күреп,
Телемдә гел ярым-яр.
Үпкәлисең, нигә?
Үпкәлисең, нигә?
Сөйләшмисең, нигә?
Күңелеңдә ңинди шөбһә бар?
Елмаюың белән
Барлыгымны билә,
Югалсын яман шик бездә, яр!
Язма гел хатлар гына (Кил үзең)
Сагышланган чакларыңны
Салма гел хатларга син.
Мәхәббәт канатларында
Кил безнең якларга син.
Язга өндәү
Уйчан карлар ява, ява,
Җирләрне күмә икән.
Урманнардан, болыннардан
Эзеңне эзлим, иркәм.
Сөеклем
Күпме еллар, син, диеп, янам да көям:
Тик сине, сине генә өзелеп сөям.
Әмма син аңламыйсың, күрмисең, нигә?
Аһ, бу ялкынлы күңел ник шулай сөя?!
Гомерем буе эзләдем
Болыннарда йөрдем,
Урманнарга кердем.
Чәчәкле аланнарда
Сине эзләп йөрдем.
Сабый чагым
Ниләргә икән сине сагынам,
Бәгърем өзелә, җилләр иссәләр.
Әремле урам, туган авылым,
Хуш исле бөтнек, талгын чишмәләр.
