Мәхәббәтем (өченче вариант)
Үзеңә каратып бер сөй,
Кочаклап ярат инде!
Сине сагынган чакларым,
Сагыштан сакла мине!
Үзеңә каратып бер сөй,
Кочаклап ярат инде!
Сине сагынган чакларым,
Сагыштан сакла мине!
Киткәндә оялып кына битемнән килеп сөйдең
Керфек очларың чыклардан чыланган иде синең
Мин сиңа карыйм да,
Елларны саныйм да,
Гомернең узганын аңламыйм.
Тик яшьлек узмаган,
Узмаган ул заман,
Диеп мин үземне алдыймын.
Күзләреңнән күрәм, күзләреңнән,
Син дә мине, син дә сөясең!
Бер тутырып миңа кара дисәм,
Башкаеңны түбән иясең…
Язларда эзлим, эзлим гел сине,
Эзлим гөл арасыннан.
Юлларга карыйм, яз җиткәч, юллар
Яныңа илтә сыман.
Язларда мин барам гел урманга, урманга.
Адашам мин яшел җил-буранда анда.
Урманнарда чәчәк юрган,
Күңелемдә язгы буран,
Күкелдә буран,
Күңелдә язгы буран.
Күпме кеше үз бәхетен,
Сөйгән ярын тапмый.
Чөнки алар мәхәббәтне,
Уйынчык дип уйлый.
Яратуның синдә шулай,
Кадерен белмәдең.
Куңел ачыу сөю булмай,
Aңлап өлгермәдең.
Ике гашыйк яшьлек ярларында
Кавыша алмый озак тордылар.
Мәхәббәттән алар бергәләшеп
Гомерлеккә күпер кордылар.
Мәхәббәттән алар бергәләшеп
Гомерлеккә күпер кордылар.
Янам инде, көям инде
Мәхәббәт учагында.
Нигә мине юатмыйсың
Тылсымлы кочагыңда?
Мәхрүм итмә мине, мәхрүм итмә
Җан өздергеч сихри моңнардан,
Моң тудырган гади исемеңне
Җырларыма кушып җырлаудан.
Мәхрүм итмә мине, мәхрүм итмә
Җан арбарлык сихри моңнардан,
Моң тудырган гади исемеңне
Җырларыма кушып җырлаудан!