Ни хәл итимен

Кочагыңда эре тамыр идем
Булсам әгәр гүзәл кар кызы.
Ямьле язлар бүләк итәр идем
Эгәр булсам утар кыр казы.

Назларыңа сусадым

Басмаларда торам, аккан суга карыйм,
Елга булып вакытлар ага.
Төнге күккә карыйм, йолдызларны саныйм,
Ялгыз айдай гомерләр ага.

Мәңгелеккә яраттым

Чәчәкләрнең сутын җыеп,
Моңнарымнан кәрәз коям.
Бәхетле, дип үзем тоям,
Бал корты — мин, кәрәз — оям.

Мәңгелек мәхәббәт (өченче вариант)

Еракларга киткәндә дә азга
Өзгәләнеп нигә сагынам?
Тәүге күргән кебек, шашып-ярсып
Күрәсем килә сине яңадан.

Мәхәббәтне җиргә яз китергән

Мәхәббәтне җиргә яз китергән,
Мәхәббәтне язлар саклаган.
Язлар кебек янып яшим җирдә,
Язлар кебек мәңге саф калам.

Мәхәббәтне язлар алып килде

Кышлар буе көттем, белгән кебек
Ак канатлы парлы төркемне.
Сине миңа язлар алып килде
Яз кошлары белән бер көнне.

Мәхәббәтең сүнмәс булса

Күптән сизәм җылы карашыңны,
Югалтудан куркам үзеңне.
Серләр тулы күзләреңнән күрәм,
Әйтмәсәң дә әйтер сүзеңне.

Мәхәббәтем уяна (Салма мине сары сагышларга)

Күптән сизәм җылы карашыңны,
Югалтудан куркам үземне.
Серләр тулы, күзләреңнән беләм,
Әйтмәсәмдә әйтер сүземне.