Мәдинәкәй, Мәдинәм
Күп сиреннәр, алмагачлар,
Гөлгә төрелгән идем.
Мәдинәкәй гөлкәем, дип,
Җырлап йөрегән идем.
Күп сиреннәр, алмагачлар,
Гөлгә төрелгән идем.
Мәдинәкәй гөлкәем, дип,
Җырлап йөрегән идем.
Моңланма, җаным, моңланма,
Авыр миңа болай да.
Синең янга килгән саен
Моң өстәлә моңнарга.
Чишмәләрдән су эчәбез —
Сулар моңмы, сүрәме?..
Учлап эчкәч, могҗизасы
Канга сеңгән, сиз әле.
Миңа кара, миңа гына кара,
Күңелеңә сеңеп калырмын.
Татлы йокыларың алып торып,
Йөрәгеңә кереп, йөрәгеңә кереп
Йөрәгеңә кереп калырмын.
Гомерем буе мин бит ялгызым,
Эзлимен сине, якты йолдызым.
Югалдың кайларда?
Юл алдың кайдарга?
Синсез, йолдызым, юлым бик озын…
Мине бик тә сагынганда,
шашып-шашып сагынганда,
түзалмаслык (шашып-шаышп) сагынганда
җырла әле бер матур җыр.
Кулындагы гармунының
Көмеш икән телләре.
Кичә бер җыр җырлап үтте —
Миндәдер күңелләре лә,
Йокламадым төннәрне.
Мин яратам гашикларны,
Гашыйклар матур була.
Назлап сөйгән кыз алдында
Егет тә батыр була.
Күк йөзендә талгын гына очкан
Торна тавышларын ишетәм.
Сагыш белән үзем ялгыз калам
Шул торналар белән син китсәң.
Сагышлардан-әрнүләрдән килеп кердең син күңелемә,
Сүнеп барган күзләремне караттың син, җаным, үзеңә.
Мин бит сине шушы көнгә кадәр күргәннәрем булмады,
Нишләтим соң йөрәгемне, ул бит бары сине сайлады.