Миңа кара

Миңа кара, миңа гына кара,
Күңелеңә сеңеп калырмын.
Татлы йокыларың алып торып,
Йөрәгеңә кереп, йөрәгеңә кереп
Йөрәгеңә кереп калырмын.

Минем йолдызым

Гомерем буе мин бит ялгызым,
Эзлимен сине, якты йолдызым.
Югалдың кайларда?
Юл алдың кайдарга?
Синсез, йолдызым, юлым бик озын…

Миндәдер күңелләре

Кулындагы гармунының
Көмеш икән телләре.
Кичә бер җыр җырлап үтте —
Миндәдер күңелләре лә,
Йокламадым төннәрне.

Мин сине яратырга тиешме?

Сагышлардан-әрнүләрдән килеп кердең син күңелемә,
Сүнеп барган күзләремне караттың син, җаным, үзеңә.
Мин бит сине шушы көнгә кадәр күргәннәрем булмады,
Нишләтим соң йөрәгемне, ул бит бары сине сайлады.