Чаллыда туган диләр
Күзләреңдә зәңгәр очкын,
Кулларың уңган диләр.
Әллә белеп, әллә белми —
Чаллыда туган диләр.
Күзләреңдә зәңгәр очкын,
Кулларың уңган диләр.
Әллә белеп, әллә белми —
Чаллыда туган диләр.
Нинди язмыш безне көтә икән?
Кая чаба икән чаптарым?
Аргамагым эзләп чаба төсле
Бер кайгысыз колын чакларын.
Аргамагым чаба, һаман чаба, —
Тирә-юньдә бары ут кына…
Берәүләргә алтын, алтын яңгыр ява,
Алтын ирләр яуда, яуда ятып кала…
Юллар илтә безне упкынга.
Авылыма ял итәргә,
Кайтам әле ел саен.
Өй артында мине көтә,
Зифа буйлы ак каен.
Яу кырына чыгып киткән чакта
Тезелешеп китеп бардыгыз,
Шул китүдән кайта алмадыгыз
Хәбәр булып кайтты даныгыз.
Газизләрдән газиз туфрак,
Изгеләрдән изге нигез!
Туган җирнең газизләре
Нигезләрдән бизде, дибез.
Түбәнге Әврез авылы
Дөньяда берәү генә.
Аның бары берәүлеген
Беләм, бар җиһан белә.
Бер генә урамлы идең,
Минем өчен зур идең.
Берничә өең калса да,
Син дөньяда юк инде.
Мин яратам сине, Татарстан!
Ак карларың барга яратам.
Күк күкрәп, яшен яшьнәп яуган
Яңгырларың барга яратам.
Авыл үрен менеп җитәр-җитмәс
Күз алларым китте яктырып.
Әй Минзәләм, туган йортым кебек
Син торасың үзеңә чакырып.
Миякә һәм Дим кавышкан
Безнең авыл каршында.
Җир чикләрендә булсам да
Шунда күңелем ашыга.