Идел ярларына басып торам

Идел ярларына басып торам,
Нинди матур безнен киң Ватан!
Мин илемнең тиңсез гүзәллеген
Сине сөйгән кебек яратам.

Дөньяда ул булгач

Карашым шәфәкътә,
Яңа ай, йолдызда…
Күңелем — сөйкемле
Ут кебек бер кызда!
Әй, энҗе тешләре,
Оялчан күзләре…
Әй, аның назланып
«Кит!» дигән сүзләре.