Җырлыйк, дуслар (беренче вариант)
Гармун көйләрен ишетсәм,
Утырмыйм кул кушырып.
Үзем дә җырлап җибәрәм
Гармунчыга кушылып.
Гармун көйләрен ишетсәм,
Утырмыйм кул кушырып.
Үзем дә җырлап җибәрәм
Гармунчыга кушылып.
Иөгерә-йөгерә җиләк җыйганда,
Карагайлы урман буенда,
Син булырсың минем уемда, Һай!
Караңгы көннәрдә, йолдызсыз төннәрдә
Тормышым шәме пыскып янганда.
Дуслар кулын суза, кайгы җиңел уза,
Җылы сүзләре дәва җаннарга.
Бәхет өчен бик күп кирәк түгел,
Бер җылы сүз җитә кешегә.
Авыр сүздән кала моңсуланып,
Йөрәк әрни, күңел күшегә.
Җирдә бәйрәм, җирдә тантана,
Сыерчыклар бала очыра,
Сабый уйнап ята бишектә,
Таң нурлары җыеп учына.
Юксынам дисең син, нигә соң?
Гомерең узмаган бит әле.
Туган як туфрагын сагынып,
Әйләнеп авылга кайт әле.
Агыла тын гына,
Җыр булып моң гына,
Кемнәрдер кайларга китәләр…
Сагыштан янганнар,
Яшьләре тамганнар
Юлларда өзелеп көтәләр.
Җирем, җирем, яшел бишегем син,
Гашыйк түгел сиңа кем генә?
Туган көннән башлап син минеке,
Мин дә синеке бит мәңгегә.
Яшь каеннар яфрак ярган таңда
Яшь каендай яп-яшь егетләр.
Ил бурычын иңнәренә асып,
Ут эченә яуга керделәр.
Кайгы-хәсрәт тулы яу ачысы
Телә һаман күпме бәгырьне.
Дүрт ел буе көткән Җиңү таңы
Һәркем өчен изге, кадерле.