Гармун моңы (өченче вариант)
Гармуныңны уйныйсың да,
Урамнарны буйлыйсың.
Күңелең тулы моң гына,
Ни турында уйлыйсың.
Авторы на букву: М
Гармунлы яшьлек
Без түгелме авылларда
Гармуннар тартып үстек?
Үсеп ир-егетләр булгач
Авылдан чыгып киттек.
Җәйге кырау
Мине күргәч, бордың карашыңны,
Күрмәмешкә мине салыштың.
Карашларны читкә борып кына,
Кем төзәтә ала ялгышны?!
Үкенү (өченче вариант)
Син нигәдер әйтмәгәнсең,
Мин никтер күрмәгәнмен.
Сөюеңне сизмәгәнмен,
Ятларны эзләгәнмен.
Җилләр, җилләр
Сөйләр идем, сагынганда,
Серләремне җилләргә.
Җилләр, җилләр,
Йомшак җилләр,
Сәлам әйтче чибәргә.
Ашкыну (икенче вариант)
Иделем, гел сиңа ашкынам,
Дулкыннар атылган ярыңа.
Ашкынам, сөенәм… Ә кайчак көенәм,
Тынгылык табалмыйм җаныма.
Ак күбәләк (беренче вариант)
Чыланып салкын яңгырдан,
Килеп кундың күңелгә.
Сине искә төшергәндә,
Хисләр ташып түгелә.
Аккошлар киткәндә
Аккошлар, аккошлар, китәсез дә мени
Ятим калдырып туып үскән илләрне.
Ник очасыз инде ерак-ерак тарафларга
Сау булыгыз газиз туган җирләр дип.
Аккош белән серләшү
Язгы таңда күңелемдә калды
Ялгыз очкан аккош тавышы,
Аккош мине яшьлегемә илтте,
Уртак диде йөрөк сагышы…
Аккош өмет өзми,
Яшьлек ярын эзли
Олы хисләр уртак түгелме?
Син дә ялгыз аккош,
Мин дә ялгыз аккош,
Кем юатыр безнең күңелне.
Аккош күле (беренче вариант)
Ак күл өсләрендә ак томаннар
Күтәрелә таннар отканда.
Сагынып кайтам туган якларыма
Шаулап шомырт чәчәк атканда.
