Синсез гомер — гомер түгел ул
Син миннән ерак киткән чакта,
Ак яулыгың болгап юл алдың.
Юл буенда басып калдым ялгыз,
Югалттым мин сине, югалттым.
Авторы на букву: И
Синнән икән
Шатлыкларым синнән булган икән,
Синнән килгән миңа яктылык.
Сине уйлый-уйлый бу дөньяда
Эшләгәнмен күпме яхшылык!..
Синең язмыш — минем язмышым
Мәңге сүнмәсен дип ялкыны
Сөюемне салдым җырларга.
Еллар үткәч исләремә алып
Бер еларга, берчә җырларга.
Сине уйлап янам
Җәйләүләрдә тугай,
Тугайларда тургай
Җилләргә лә каршы баралмый,
Сине уйлап янам,
Ник килмисең һаман,
Күңелем эзли сине, табалмый.
Сине күреп
Урамнарда ялгыш кына сине күрдем
Бер күрүдә йөрәгемә шундук кердең
Хисләр тулган күңелемә син бит кирәк
Тоя алмый, син дип тибә хәзер йөрәк
Сагындым мин сине, сагындым
Хәтеремдә калды хисләр булып,
Киң кырларың, матур басулар.
Кемнәргә соң сөйлим, синнән башка,
Йөрәгемнең сызлып ярсуын?
Нишләргә?
Күзем төште береүгә
Тиң булмаган чибәргә.
Әйтегезче дускайларым
Миңа хәзер нишләргә?
Мәхәббәтле дөнъя
Мәхәббәт үзе карады,
Синең күзләрең белән.
Карашыңа җавап булып,
Моңнар агылды миннән.
Мәхәббәт, нишләттең син мине
Мәхәббәт, нишләттең син мине?
Хисләрне чолганың, йолдызга караттың,
Күңелне баеттың, телемне бал иттең,
Зиһенне чуалттың, нишләттең, нишләттең?
Минем «законный» хатыным
Мин — асыл егетләрнең берсе,
Миндәй ирләр бүген бик аз, белче,
Үзем уңган, үзем булган, күрче,
Бәхетле итәрмен сине, килче.
Иртән кәһүә китерермен,
Мерседеста гына йөртермен.
Гомерем дә жәл түгел сиңа,
Йөрәккәем яна!
