Мин яратам сине (икенче вариант)
Күпме дөньяда кайгылар,
Күпме дөньяда хәсрәтләр!
Берни дә тормый,
Беркем кирәкми,
Сакла безне ялгызлыктан…
Мин яратам сине,
Мин юксынам сине…
Сакла безне ялгызлыкта.
Авторы на букву: И
Көт, йолдызым
Яшлекнең дуамал чаклары,
Бик тарта шул туган якларым.
Кайтырмын, сагындым, кайтырмын,
Каршы ал син мине, якыным.
Күзләреңнең карасы
Синең кара күзләрең,
Балдай татлы сүзләрең —
Күңелемне арбады,
Йөрәгемне яулады.
Курайчы егеткә
Төш, сылуым, курай тартам,
Тыпырдатып бас;
Яшермәче йөзеңне, сылуым,
Француз яулыгыңны ач.
Кулга кул тотынып
Исеңдәме, җаным, синең белән
Тәүге кабат очрашулар.
Шул мәлдән соң безнең гашыйк җаннар
Гомерлеккә бергә кавыштылар.
Кочаклама яратмыйча
Күзләрең күк кебек,
Бигрәк матур бүген,
Бергә мәңге булып яшәрбез.
Шулай дигән сүзем истә микән инде,
Хәзер бүтәнгә син гашыйк булдың.
Китмә миннән
Ак кэр ява, ап-ак сагыш ява,
Йөрәгемә кунып кар яна.
Ник без аерым? Ярыбызны эзләп
Килдек бит без якты дөньяга.
Китмә диеп ялынам
Ялындырган булып йөрисең,
Яратсаң да мине син үзең.
Килмә-йөрмә, дисең артыңнан,
Куасың син мине яныңнан.
Карлар ява тын гына
Ап-ак карлар, ап-ак карлар
Бүген тагын яудылар.
Син киткән юлларга мине
Кабат алып бардылар.
Калдырма
Калдырма, калдырма көзләрдә ялгыз,
Кышларга, кышларга керә алмам.
Сагыш илендә калырмын,
Ак дөнья күрә алмам…
