Питрәч кичләре
Мишә буйларында көтәм —
Бүген килмәсме диеп.
Төннәрне кыскартыр идем
Сине яратып, сөеп.
Мишә буйларында көтәм —
Бүген килмәсме диеп.
Төннәрне кыскартыр идем
Сине яратып, сөеп.
Сарыларга салган каеннарны
Ничә тапкыр кочып үпмәдем.
Онытыл, дип ничә кабат әйттем
Ә син, ә син җаннан һаман китмәдең.
Матурымның якты йөзен
Килеп тора күрәсем.
Чәчәкләрдән килә аңа
Тәкыялар үрәсем.
Матурым, килә сине күрәсем,
Иреннәрең гел дә килә үбәсем.
Йөрәгемнең яртысы,
Аласыңда китәсең.
Ник рухи хәләтемне дә
Килми икән беләсең?
Йөрәгемнең яртысы,
Сорамыйча аласың.
Минем моңсуларымны да
Соңрак синдә аңларсың.
Кайвакытта кояш кыздырса да,
Яңгыр яуса, җир дә сусамый.
Минем йөрәк синең ялкыныңда
Януыннан бер дә бушамый.
Син минем хыялымда
Миңа елмайдың да,
Күземә карап, мине чакырдың.
Мин әзрәк оялдым да,
Кулымны суздым да
Язмышымны сиңа тапшырдым.
Ләкин бу әле хыял гына…
Төн буена төнбоеклар
Чәчкәсен йомып йоклар.
Тик синең генә күзләрең
Сагынудан, боеклар.
Ташлама син мине ташлама,
Тормыш әле яңа башлана.
Юллар озын, еллар кыска бит,
Алмаштырма мине башкага.
Сөям әле, диңгез күзләреңдә
Миңа каршы давыл булса да.
Сөям әле, сихри тавышларың
Өзгәләнгән җанны буса да.
Сөюебез шаулап чәчәк атты,
Язларыбыз яңа башлана!
Кабул итче кайнар сөюемне —
Йөрәгеңнән сызып ташлама!