Бәхет (өченче вариант)
Күктә якты-якты йолдызлар күп,
Иң яктыеы син күк тиясең.
Җирдә матур-матур чәчәк бик күп,
Килә сиңа өзеп,
Килә сиңа өзеп бирәсем.
Күктә якты-якты йолдызлар күп,
Иң яктыеы син күк тиясең.
Җирдә матур-матур чәчәк бик күп,
Килә сиңа өзеп,
Килә сиңа өзеп бирәсем.
Шул кадәрле сайрый былбыл,
Нигә өздерә икән?
Уйлар сагышка әйләнеп,
Үзен сиздерә икән.
Кышларымда узып бара,
Тагы бер язым җитә.
Көтүләрем бушка булгач,
Гомерем синсез үтә.
Яз сандугачлар кайткач, гөлләр дә чәчәк аткач,
Сагынып көтәм иркәм гелән сине.
Язгы нурдайдай булып, назлы моңнарын алып,
Яннарыма сылу килче, кил инде.
Бирче, сөеклем, кулың, гомерлек олы юлга.
Әйдә үтик тормыш юлын, бергәләп.
Үткәннәр үкенечле, сагышлы, көенечле.
Эрнетмәсен үзәгеңне өзгәләп.
Чишмәләрдән кайта идең,
Аккоштай йөзеп кенә.
Чибәрлегеңә сокланып
Күзәттем читтән генә.
Кем иркәли чәчләремне
Җилме, әллә син микән?
Уян, бәгърем, уян, дип
Эндәшүчем син икән.
Безнең иртәбез башлана
Тәмле чәй һәм коймактан.
Бүген дә сине йокыңнан
Коймак исе уяткан.
Кил, бер күрешеп сөйләшик дисәң,
Идел-диңгезләр кичәр идем мин.
Таңнан уянып, карлыгач кебек,
Синең яныңа очар идем мин.
Хәмдүнә:
Бик фасонный егет булып
Мендең сәхнә түренә.
Җырлый-җырлый биюләрең
Бигрәк күркәм күренә.
Берсеннән-берсе матуррак
Эшләпәләр киясең.
Күзләреңне уйнатасың,
Әй, син кемне сөясең?
Ничек әйтеп бирим икән
Сиңа булган хисемне?..
Җырларыма кушып җырлыйм,
Иркәм, синең исемне.