Яз җыры (өченче вариант)
Офыкка кара әле —
Көн белән төн кавышкан.
Серләрен тыңла әле —
Сайрар кошлар табышкан.
Офыкка кара әле —
Көн белән төн кавышкан.
Серләрен тыңла әле —
Сайрар кошлар табышкан.
Саба ягы — әнкәемнең
Туып-үскән төбәге.
Туган авылы бик борынгы,
Шул төбәкнең бизәге.
Син киткәннән бирле күңелем
Уйда минем, сагышта,
Очрамыйсың юлларымда,
Күренмисең ялгыш та.
Төпсез күзләреңә карыйм
Яратам диеп
Сине генә, сине генә
Яшимен сөеп!
Йөрәгемнән чыккан хисләр
Тәүге хисләрем
Күкрәгемә кысып-кысып
Сөеп иркәлим!
Карлар яуа урамда,
Эшем дә юк буранда,
Кар көрәүе авыр түгел
Син янымда булганда.
Ерак-еракларда, якты күлдә
Су өстендә үсте чагылып
Шау яшьлегем, дөнья кәрванына
Минем еллар китте агылып.
Күзләреңә дөнья сыйган,
Төсем синдә күренә.
Йөзләреңнән нурлар җыям
Күңелемнең түренә.
Әллә кайдан килде бу ярату,
Дөнъялардан туйган чагымда.
Күк күкрәтеп яшен яшнәп төбә,
Яңгыр булып яуды җаныма.
Әллә каян килде бу ярату,
Дөньялардан туйган чагымда.
Күк күкрәтеп, яшен яшьнәтте дә
Яңгыр булып яуды җаныма.
Мин сине яраттым,
Карагач күзләргә.
Мәхәббәткә чумдым,
Чумгандай күлләргә.