Кичегеп килгән мәхәббәт
Язгы күкрәү булып,
Идел кебек тулып,
Йөрәгемә килеп кердең син,
Язлар килгән-киткән,
Гомер синсез үткән,
Моңарчы соң кайда йөрдең син?..
Китәсең
Язлар булып килеп кергән идең,
Көзләр булып китеп барасың.
Ерагая бара, ерагая
Безнең мәхәббәтнең арасы.
Китә алсаң, үзен кит миннән
Яратканым өчен сине өзелеп,
Беркайчан да кире үкенмәм.
Яратмасаң, син яратма мине,
Китә алсаң, үзең кит миннән.
Китәм димә, китсәң дә
Китәм дисең, китәм дисең,
Китәм димә, китсәң дә!
Өметләремне өзмәче,
Юкка сине көтсәм дә.
Китә алсаң, үзең кит миннән
Яратканым өчен сине өзелеп,
Беркайчан да кире үкенмәм.
Яратмасаң, әйдә, син яратма мине,
Китә алсаң (калсаң), үзең кит миннән.
Китә алмадым
Үрдем лә үрдем чәчләрем,
Үрдем дә сүтә алмадым.
Атлап түгел, йөгереп түгел,
Очып та җитә алмадым.
Үрелдем дә өзелдем дә
Моңландым да түгелдем.
Китә торган, сүнә торган ,
Сөйми торган түгелмен.
Китмәссең син җанымнан
Төнге утлар көрсенә,
Бер яна да, бер сүнә.
Китәсеңме ияреп,
Шул утларның берсенә.
Китмә, сөю!
Китмә, сөю, китмә күңелемнән,
Ялгызлыкка мине ташлама.
Күрәсеңме, язның назлавына
Пар тургайлар ничек шатлана.
Китмә, сөю
Кырыс кышкы җилләр…
Кырыслыгы — язмышларга килгән сынау.
Җилгә каршы икәү,
Барыр юллар бәхетләргә
Һаман әле урау.
Китмә син
Сөйләшеп сүзләр дә бетмәгән,
Җырлыйсы җырлар да бар әле,
Китмә син үпкәләп, китмә син,
Янымда мәңгегә кал әле!
