Уртак бәхет
Җир йөзендә күпме ялгызлар
Үз парларын эзлиләр икән!
Миңа синең белән
Миңа синең белән
Кавышырга тәкъдирләр җиткән!
Урман юлы
Урман юлы куе үлән,
Һәр ягы карамалы.
Күзләреңне бер тутырып,
Өздереп карама әле.
Күңелемнең нык ярсыган,
Моңга сусаган мәле,
Сагышларымны таратып
Бер җырлап алыйм әле.
Урман егете
Урманнарның серен яшергәнме?
Бигрәк серле яшел күзләрең!
Мин аларга карап туймас идем,
Назлап үбәр идем үзләрен.
Уралдым моңнарыңа
Мин белмимен җир шарының,
Синсез, минсез әйләнгәнен.
Беләм кайгы-шатлыгыңа,
Язмышыңа бәйләнгәнмен.
Упкын
Сыныр чакларда да сыгылмыйча,
Үрләр яулап гомер ителде.
Үрләр яулап гомер итүләрем
Упкыннарга мине китерде.
Унҗиде яшь
Көткәнем юк иде яз килүен,
Нәрсә булды миңа, аңламыйм.
Очрашырбыз язын диюләрең
Чын идеме, әллә алдадың?
Унсигез яшем язы
Язга җыр җырлый-җырлый
Биеп тора тал-тирәк.
Талларга кушылып биергә
Ашкынып тора йөрәк.
Умырзая (Ничә язлар үтте йөрәктән)
Ничә язлар үтте йөрәктән,
Күпме сулар акты үзәктән.
Яшьләгемне матур җыр иткән
Тәүге сөю язы юк бүтән.
Умартачы сөйгәнем
Өй артында шомыртым юк,
Юкә белән тал гына.
Минем иркәм умартачы —
Иреннәре бал гына.
Иреннәре бал гына ла,
Ике бите ал гына.
Ул гына аңлар кебек
Хыялым ашкына еракка,
Түземен югалтып көн-көннән;
Йөрәккә берәр хәл булыр күк,
Тынгылар белмичә җилкенәм.
