Учак (беренче вариант)
Юллар безне бер аергач,
Очрашкан идек шул чак.
Һәм шул җылы май кисендә
Кабызган идек учак.
Уф-уф…
Никләр сиңа күзем салдым,
Күңелемә кереп калдың.
Бер күз сирпеп карадың да
Төн йокымны минем алдың.
Уф, сагындым, иркәм!
Әллә килер юлларыңны
Ак карлар капладымы?
Әллә күңелеңнең бурандай
Ярчыган чакларымы?
Уф, йөрәгем!
Җиделе лампа, бишле куык
Ватылды, җиргә төште, шул;
Уф, йөрәгем, су бирегез,
Иркәм исемә төште.
Утыр әле, иркәм, яннарыма
Утыр әле, иркәм, яннарыма,
Таң җилләре безне иркәләр.
Кабатланыр сөю сүзләре дә,
Кабатламас тик бу иртәләр.
Утыр әле яннарыма (Тыңлыйк гомерләр акканын)
Утыр әле яннарыма,
Оныт хәсрәтләреңне.
Бушат әле йөрәгемә.
Күтәргән йөкләреңне.
Тыңлыйк без әле чишмәнең
Чылтыр — чылтыр акканын.
Син бит минем яшьлегемдә
Иң тәүге яртаканым.
Утыр әле яннарыма
Оныт мәшәкатьләреңне,
Оныт инде беразга,
Сыйпап-сыйпап чәчләремне,
Бер иркәлә, бер назла.
Утларга салып киттең
Сүз дә әйтеп тормадың син,
Күз генә салып үттең.
Күз салмадың, йөрәгемә
Куз гына салып киттең.
Ут салма йөрәгемә (Йөрәгемә ут салма)
Кулларында тальян гармун
Өздерә үзәгемне.
Әйтмәсәң дә белеп торам
Сиңа тиң түгелемне.
Уртак яр кирәкми
Язлар белән бергә,
Керсез мәхәббәтем,
Ялындырмый гына кил инде.
Хисләр ташый ярдан,
Мөлдерәмә күңел,
Йөрәк көтә сине, бел инде.
