Кайда да йөрәктә
Анда ул,
Анда ул таңнарның
Нәкъ Кырлай өстендә атканы.
Кайда да йөрәктә, йөрәктә,
Төшләргә кереп гел йөдәтә
Нигә соң,
Нигә соң бу Кырлай яклары?!
Анда ул,
Анда ул таңнарның
Нәкъ Кырлай өстендә атканы.
Кайда да йөрәктә, йөрәктә,
Төшләргә кереп гел йөдәтә
Нигә соң,
Нигә соң бу Кырлай яклары?!
Туган ягым син, Кайбычым,
Республикам чигендә.
Аның кырларында үсә
Арыш, бодай, җитен дә.
Туар җирен кеше сайлый алмый,
Кайда тели — шунда яшәсен.
Шәхсән үземнең тик мәркәземдә,
Казанымда килә яшисем.
Милләтебез горурлыгы — мәшhүр Казан!
Иртәләрен урамнарга кабат кайтты азан
Азатлыкны мактап җырлый шәфәкъ нуры,
Халкың батыр синең, саф hәм тугры.
Азатлыкны мактап җырлый шәфәкъ нуры,
Халкың батыр синең, саф hәм тугры.
Мең ел буе килгән синең тарих
Һич онытылмас ерак көннәрдә.
Рухландырыр һәрбер татар кешесен,
Киләчәккә атлап кергәндә.
Хәтерлисез, онытмыйсыз,
Казанчы каеннары.
Сезнең араларда калган
Беренче адымнарым.
Казансудан томан күтәрелә,
Күр әле, күр, җирдә ак болыт.
Күтәрелә күккә ак томаннар,
Җирнең ап-ак сәламе булып.
Казаннарга барасым бар әле,
Агыйделдән үтеп Камага.
Күңелемдә сагыш-моңнарым бар,
Чәчкәләрдән җыйган назларым бар,
Идел күрке — шушы калага.
Сезнең белән күрешергә
Килдем мин ераклардан.
Җырлар белән, моңнар белән
Кайнар сәламнәр белән.
Ник болай караңгы бу көн,
Күнелдә гарәсәт бүген?
Син минсез яши алырсың,
Мин синсез яши алмам?!