Ник соңладың?
Таң алдыннан бер сандугач сайрый,
Дуска тиңләп ялгыз тирәкне;
Нигә соңлап килдең, сандугачым (асыл кошым),
Дулкынлатып моңсу йөрәкне?
Нигә шулай…
Нигә шулай багам һаваларга,
Канатларым юк ла иңемдә?
Туган якка кайткан кошлар юлы
Үтә мәллә минем күңелдән?
Матур кош
Гөлбакчама килеп
Матур кош кунды…
Күзәттем мин оны сокланып…
Ул озак тормады, күккә очты.
«Син оча күр», — дидем, — сакланып?!
Ул озак тормады, күккә очты.
«Син оча күр», — дидем, — сакланып?!
Мактанчык үрдәк
Бак-бак килеп, тавыш биреп,
Алпан-тилпән атлап,
Кайта үрдәк елгадан.
Без үрдәкләр, матур кошлар,
Юктыр бездән батырлар!
Көтәм!
Сине көтә күңелкәем,
Күптәннән юк килгәнең.
Елына бер чәчәк ата
Минем кура җиләгем.
Кәккүк моңы
Кәккүк кайтты туган җирләренә,
Тавыш бирде алсу иртәдә!
Әйдә, кайтып тыңла кәккүк моңын —
Сагыш йотып йөрмә чит җирдә!
Кәккүк (беренче вариант)
Ай батканда, таң атканда
Уздым җырлап урамнардан.
Ай батканда, таң атканда
Кемнәр язмыш юрамаган?!
Кәккүк (бишенче вариант)
Кыйгак-кыйгак кыр казлары
Очып киттеләр ерак.
Бер уйландым, бер моңландым
Утырып еламадым чак.
Кәккүк (дүртенче вариант)
Урманда ялгыз кәккүк кычкыра,
Аның моңнары йөрәккә тула.
Нигә ул шулай моңая икән,
Үткән гомерен сагына микән?
Кәккүк (икенче вариант)
Сансыз көннәремне санама, син,
Күзләреңне яшькә манчыма.
Ышанмыйм мин, кәккүк, юравыңа,
Ышанмыйм мин сиңа тамчы да.
