Таң каршында

Таң йолдызы, маяк бул син
Юлда иркәмә;
Нурларың белән аны син
Назлап иркәлә!
Аның кайтып килүен мин
Бик көтеп калам;
Аның өчен чын йөрәктән
Ашкынып янам.

Таң йолдызы

Таң йолдызы, маяк бул син
Юлда иркәмә;
Нурларың белән аны син
Назлап иркәлә!
Аның кайтып килүен мин
Бик көтеп калам;
Аның өчен чын йөрәктән
Ашкынып янам.

Рәхмәтлемен язмыш дигәнемә

Сагынамын, өзелеп сагынамын
Күзләреңнең балкып кабынганын.
Мин генәме икән табынганың —
Карашыңнан җавап эзли җаным…

Рәхмәтлемен

Беләсеңме, иркәм, бер син таптың,
Юллар ярдың минем йөрәккә.
Дустым да син, ярты җаным да син,
Кунып сайрар тирәк-терәк тә.