Рәхмәт сиңа (беренче вариант)
Рәхмәт сиңа матур итеп көлгән өчен,
Көтмәгәндә башым әйләндергән өчен,
Әлегәчә гади булган бар нәрсәне
Әллә нинди сихри ямьгә төргән өчен.
Рәхмәт сиңа матур итеп көлгән өчен,
Көтмәгәндә башым әйләндергән өчен,
Әлегәчә гади булган бар нәрсәне
Әллә нинди сихри ямьгә төргән өчен.
Күктән искән җилләрне куып,
Яңгырларга сәламнәр әйтеп,
Очтым мин зәңгәр күктән беръялгызым.
Сине очраттым мин йолдызларда,
Яшен яшьнәп күкләр күкрәгәндә,
Булдың син минем гомерлек ак юлым.
Инде нигә көннәр буе,
Инде нигә көннәр буе
Мәхәббәттән шашып йөрим.
Ярдан чыккан диңгез кебек,
Ярдан чыккан диңгез кебек
Күңелемнән ташып йөрим,
Күңелемнән ташып йөрим.
Караңгылык басты дисәң,
Кинәт күгемне.
Нур булып килеп кергән,
Ул син түгелме?
Синең кайнар хисләреңнән,
Таң бизәгән чәчләреңнән
Алтын нурлар чәчелә,
Алтын нурлар чәчелә.
Кинәт югалдың, иркәм,
Салдың сагыш зарына.
Кавышу язын юрыймын
Кәккүк тавышларыннан.
Аклы ситсы күлмәгеңнең
Якаларын кем уйган?
Әй, Рәйхан, исемең кемнәр куйган,
Сине күреп кем туйган?
Бүләк иттең ап-ак ромашкалар
Ап-ак карлар яуган бер көнне.
Алар миңа чалт кояшлы җәйне
Алып килгән кебек күренде.
Тау битендә үскән ак чәчәкләр
Сез бит минем якын дусларым.
Көләч йөзегездән ямьнәр алам,
Алам бәхет, шатлык нурларын.
Ромашкалар, гашыйк ромашкалар…
Хәтерләтә яшьлек елларын:
Мин аларның кефекләрен өзеп,
“Ул ярата”, диеп юрадым.