Яратам сине генә
Су буена барыйк әле,
Учаклар ягыйк әле.
Яшьлектәге кебек дөрләп
Ялкында яныйк әле.
Су буена барыйк әле,
Учаклар ягыйк әле.
Яшьлектәге кебек дөрләп
Ялкында яныйк әле.
Ак чәчкәгә сине тиңлимен,
Болоннарны буйлап эзлимен.
Сөю серләремне сөйлимен,
Синсез яшәү ямен күрмимен.
Яратамын дияргә дә куркам.
Мин яратмыйм, дисәң — нишләргә?
Синең хакта һаман уйлаганда
Сине күрәм, сине төшләрдә.
Очраттым мин сине,
Тормышым юлымда.
Ә (тик) синең язмышың,
Башкалар кулында.
Бизәдең дөньямны ,
Барлыгың белән .
Сөюле күзләреңдә
Ярату күрәм.
Йөрәгемене тоялмыймын,
Мәхәббәтсез яши алмыймын.
Тик бер синнән көч аламын,
Бар дөнъяга кычкырамын:
Яз, болын.
Болында ике пар, эз кала,
Сөюгә сокланып ничәмә күз кала.
Чәү, теге әзләр бит туктады шушында, шушында.
Дөньяда бар назлы, җылы сүз,
Иң матур, татлы сүз,
Ишетәсең киләме, җаным?
Ул шундый серле, тылсымлы сүз,
Хәтта ялкынлы сүз,
Аны әйтәм тик сиңа тагын.
Алтын көзләр җиткән, сулган инде,
Ямьле җәйнең гөлләр болыны.
Зәңгәр төндә кабынып йолдыз күктә
Җавап көтә, белеп уемны.
Синең кара кашларың,
Синең кара күзләрең,
Синең ягымлы сүзләрең…
Яна синең йөзләрең.