Яраттым (икенче вариант)
Мин сине яраттым,
Карагач күзләргә.
Мәхәббәткә чумдым,
Чумгандай күлләргә.
Яратмыйча мөмкин түгел
Мин кайтырмын, әнкәй, сулар булып
Агып кына синең яныңа.
Чит җирләрдә күпме йөресәм дә
Синең сүзләр гел дә йөрәгемдә.
Яратмый калалмассың
Нигә минем тарафка тик
Бер күз салып үтмисең,
Әллә чынлап күрмисең син,
Әллә юри үртисең.
Яратмасаң — яратырсың
Читкә караган буласың,
Янәшәңнән узганда.
Эреп төшәсең бит, җаным,
Икәү генә калганда.
Яратмас идем
Мин сине яратмас идем,
Син аңа лаек түгел.
Тик нишлимен сине күргәч,
Уйларым аек түгел.
Яратканны юксыну җиңел
Кабул итсәң дә син ярым диеп
Йөрәккә бит булмый боерып
Үзең шулай яшәп өйрәнгәнмен
Сафлыкны ялганнан аерып.
Яратканнар гына аңлар мине
Гөмерлеккә диеп сөйдем сине,
Йөрәк бары сине яратты.
Күпме айлар кичләр узды бергә,
Ә беркөнне синсез таң атты.
Яратам, дисең син
Яратам, дисең син, шуның өчен
Бар дөньямны онытам, дисең син.
Юк, иркәм, син онытма дөньяны, шул дөньяда
Мин яшим бит, онытма син аны.
Яратам читтән генә…
Очрашканда, саумы, диеп,
Елмаеп үтәм генә.
Яратам сине, Сандугачым!
Язлар килә сандугачым,язлар килә.
Яратасым килә,мин сине.
Кочагыма алып,күкрәгемә салып.
Гомерлеккә сөйдем мин сине.
