Тегермән буалары
Алтын яллы толпар атларыбыз
Алып китте безне бала чактан.
Төшләремдә моңсу гына кешни
Тәүге тапкыр меңгән җитез атлар.
Алтын яллы толпар атларыбыз
Алып китте безне бала чактан.
Төшләремдә моңсу гына кешни
Тәүге тапкыр меңгән җитез атлар.
Урак өсте, авылымның халкы
Эштә барысы да: яше-карты
Авылдашлар җирдә тормыш яме
Һаман шулай матур яшик яме!
Минем ничек яратканны син үзең дә беләсең,
Яратышып яшик әле, яшик әле, Теләчем.
Мишә буйлап еракка нур сибә
Теләчедә аткан алсу таң,
Китсәм ерак, җырлыйм мин моңаеп,
Мишә буен өзелеп сагынудан.
Сандугачның сайраганын тыңлыйм,
Җырлыйсы килә, көләсе килә.
Яңа бәхет теләп, алсуланып
Таң беленеп килә Теләчедә.
Туган яктан киткән чакта
Елап калды ак чәчәкләр —
Авылымнан ябышып килгән
Илгәзәкләр-тигәнәкләр.
Авылыма кайтсам, юл буенда
Назлы ак каеннар чайкала.
Әйтерсең лә, яшел яулык болгап,
Газиз әнкәй чыгып каршы ала!
Әйтерсең лә, яшел яулык болгап,
Газиз әнкәй чыгып каршы ала!
Урманнарга барган идем.
Каршы алды имәннәр.
Урман кебек шаулап яши
Туган ягын сөйгәннәр.
Яшьлекнең таңында мин күпме
Хыялый сарайлар кормадым!
Хыялны канатлы кош итте,
Туган җир, тик синең җырларың.
Басулар алтын игенле,
Басулар искитмәле!
Ил табынын бизи бү ен
Татарстан икмәге.