Сагышланма
Яшьлек үтте ярсу давыл сымак
Калды анда, безнең язмышларда.
Тик аларга карап, сүнә күрмә,
Сагышланма күңел, сагышланма.
Сагышлардан мине арындыр
Куптән инде,
Сине кургәнем юк,
Хәбәреңне хәтта ишетмим.
Тик мин беләм,
Йөрәгемне беләм,
Беркемне дә бутән ишетми.
Сагышларның җиңел кайсысы
Кем сагышын алып киттең, болыт,
Авыраеп тулып каласың.
Көзге яңгыр көзге сагыш булып,
Кем җанына, болыт, яварсың?
Сагышларым (беренче вариант)
Сагышларым бирдем җилләргә,
Алып кит дип ерак илләргә —
Канатлары җилнең сыгылды,
Сагышларым җиргә,
Таралышып җилдә,
Сары чәчәк булып коелды.
Сагышларым булып калдың…
Тормыш юлын бергә үтәрбез, дип
Хыялландык яшьлек таңында.
Хыял узды, бары сагыш калды —
Тынгы бирми һаман җаныма.
Сагышларым туган якта
Туган якны кем сагынмый, кем юксынмый,
Шул якларга өзелеп карап кем үксеми.
Көн дә кайтам уйларымда туган якка,
Моңнарымны көйгә салам синең хакта.
Сагыну җыры (бишенче вариант)
Балачагым ерак-еракларда,
Еллар төпкәлендә югалган.
Сарык, кәҗә бәрәннәре белән,
Зәңгәр күзле бозау, көчек белән
Без бит уйнап үскән буыннан.
Сагынуга дава юк
Тәрәзләргә әле ай төшмәгән,
Пәрдәләрне нигә ябасың,
Мин килгәндә тагын чыкмас өчен,
Нинди сәбәп уйлап табасың
Сагынуга дәва юк икән
Гел уемда, һаман уемда
Атлар уйный урман буенда,
Әйтерсең лә сабан туенда —
Сагынуга дәва юк икән.
Сагынуларым шулдыр, күрәсең (беренче вариант)
Нинди хәлдер…
Чишмә җырласа да,
Шауласа да Идел камышы,
Ишетелә синең тавышың;
Сулкылдатып йөрәк сагышын.
Ишетелә синең тавышың,
Сулкылдатып,
Сулкылдатып
Йөрәк сагышын!
