Яфрак җиле
Яфрак җиле исә каенлыкта,
яфрак яра инде каеннар.
Ниләр булды быел күңелемә,
Яфрак җиле искән чагында.
Сагыну
Яшел яулык
Әнкәемнең иңнәренә
Әткәем яулык салды.
Бу бәхетле мәлләрен
Хәтерем тотып калды.
Яшлегенә кайткан онытылып
Бик сагындым сине, бик сагындым;
Кул буена кил син кичкырын.
Тирбәләрбез моңнар дәрьясында
Тыңлаганда сайрар кош җырын.
Ялгыз көймә (беренче вариант)
Ялгыз көймә су кырында
Күптән инде мине көтә.
Ерак илгә — туган җиргә
Диңгез аша мине илтә.
Ялгыз каен (икенче вариант)
Авылымның урамыннан
Кемнәрдер гармун суза
Шуның көен көйли-көйли
Су буйларына узам
Ялгыз калу яман
Тәрәз төбендәге гөлләрем —
Сердәшем, сердәшләрем.
Әгәр мине ташлап син китсәң,
Ялгызым мин нишләрмен?
Ялгыз калып кара
Яшьләр тулса күзләреңә,
Шикләр туса күңелеңдә,
Өметләрең кинәт сүнсә,
Булалмабыз бергә, дисәң.
Ялгыз көймә (икенче вариант)
Берни сорама, тын гына
Күземә кара, ярым:
Күзләрдән дә белеп була
Күңелдә ниләр барын.
Ялгыз көймә бөтерелә
Һәм чайкала Иделдә.
Зур дулкыннар күтәрелә
Күңелемдә минем дә!
Ялгыз торна
Төшләремә кер әле бер,
Хәлләремне бел әле бер.
Синең җылы кочагыңа мохтаҗ чагым,
Өзгәләнә бәргәләнә ятим җаным.
Кайнар утта янам,
Бозлы суда калам,
Нихәл итим икән,
ничек үтим икән,
тормыш дулкыннарын…
Мин бит ялгыз торна,
Зинһар адаштырма,
Нихәл итим икән,
ничек үтим икән,
тормыш упкыннарын.
Ялгыз тәкәрлек
Төнге ай нурында, якты күл ярында
Яктык без яшьлекнең учагын.
Син минем бердәнбер, мин синең бердәнбер,
Кил бәгърем, кил ачып кочагың.
