Үз-үзеңне алдама
Бергә булган көннәр,
Сихри айлар, төннәр
Яши күңел түремдә, түремдә.
Араларны ялгап,
Яратырга кабат
Телим бүген дә, бүген дә.
Мәхәббәт
Ташлап китәм
Болытларга ташлап китәм,
Җиргә калдырып китәм,
Китәм, китәм, ташлап китәм.
Болытларга ташлап китәм,
Җиргә калдырып китәм,
Китәм, китәм, ташлап китәм.
Сөю хакы
Яшьли кавышалар гашыйк ярлар,
Сөю тәхетендә кемнәр юк!
Тик шулай да гомер көзләренә
Парлап килгәннәргә тиңнәр юк.
Өмет күпере
Сөям димәдең,
Киләм димәдең,
Өметкә канат куймадың.
Уттыр дидеңме,
Судыр дидеңме,
Якын килергә кыймадың.
Өфедә бар сөйгәнем
Өфе юллары карурман,
Өфе юллары озын.
Шунда сөйдем ил гүзәлен —
Урал таулары кызын.
Өч егет йөри артымнан
Өч егет, өч егет,
Өч егет йөри артымнан,
Уләм дип, сөям дип,
Алам дигән дәрт белән:
Бересе — япь-яшь,
Бересе — тәпәш,
Бересе — япь-яшь,
Бересе — тәпәш,
Бересе — пеләш, әйгенәм!
Өч кенә сүз
Еш кына, яныма, киләсең, киләсең.
Күрәмен, янасын, көясең, көясең.
Чөнки син, артык син, оялчан, оялчан.
Яратам, дип әйтерсең, син кайчан, син кайчан.
Өзелеп көткәннәр…
Барсы да узганнар,
Барсы да үткәннәр,
Элек тә кочканнар,
Кочкан-үпкеннөр.
Таһирлар киткәннәр.
Зөһрәләр көткәннәр,
Барсы да узганнар,
Барсы үткәннәр.
Өзелеп сине сөйгәнгә
Язмышымның авыр юлларыннан.
Ходай кушып, сиңа кайтканмын,
Күзләреңә карап атлый-атлый,
Сөюеңә кереп батканмын.
Өлешемә дигән көмешем
Таллыктагы ялгыз сандугачның,
Язгы җырын тыңлам юанам.
Әй, өлешем, чишмә ярына кил,
Көмеш сулар булып мин агам.
