Вальс
Эй, тынма моң! Ярларыңнан
Ташып түгел лә…
Ике аккош бии, гүя,
Сөю күлендә.
Эй, тынма моң! Ярларыңнан
Ташып түгел лә…
Ике аккош бии, гүя,
Сөю күлендә.
Зур шәһәрнең ачы җиле
Әйләнә дә тулгана.
Ике таш йорт почмагында
Басып тора бер ана.
Башын игән, сузган кулын,
Өстә иске киемнәр.
Авыр эштән тупасланган
Учта ята тиеннәр.
Дүрт сабыйга ана да син,
Ата да булдың үзең.
Алар диеп гомрең буе
Җил-яңгырларга түздең.
Ватылды язмышлар,
Ватылды — ялганмый.
Төзәтеп булыр, дип
Күңелне алдама.
Пешергән ашым ошамый,
Юган керләрем сиңа.
Барыннан гаеп табасың,
Инде нишләргә миңа?
Гөлчәчәкләр көйгән чор булган,
Явыз дошман килгән ел булган,
Газинурдай илнең батырлары
Ил бәхетен даулап ир булган.
Бәллүр, бәллүр, бәллүр язмыш
Чыңлап ватыла.
Ятимлекне насыйп итмә
Балам хакына.
Дәшми калу алтын, диләр,
Безнең халык алтын сөйми.
Тиенен дә калдырмыйча,
Көйли-көйли гайбәт сөйли.
Вак-вак итеп турап, яшь киленнәр
Табаларда сине биетә;
Кайнар боткаң ашап, эшчән ирләр
Тәннәренә җылы йөгертә.
Агыйделкәй буйлап бер сал килә,
Яркайларга бәрелә дулкыны;
Яшьлек гомеремне йотармыни
Караңгы да тормыш упкыны?
Бу җиһанга һәркем бәхет өчен килә,
Кояш та нурларын безгә тигез сибә.