Ана сагышы (беренче вариант)

Язгы сулар ургып аккан чакта,
Күңелләрем сине юксына,
Язлар ямьле түгел синнән башка,
Кайт син, балам, тизрәк кайтсана.
Кайт, күз нурым, кайт туган ягыңа,
Тургайларың сине сагына.

Исән-сау бул, әни!

Бәлки, бик сагынмам
Дип киттем авылдан,
Ә күңел барыбер сагына.
Син калдың шул анда —
Сагынам шуңа да.
Гомер ит син исән-сау гына!

Кичер мине, әнкәй, гафу ит…

Кайтырмын дип, хатлар язуыма
Көннәр түгел, айлар үттеләр;
Әмма юлларым, сиңа илтмичә,
Еракларга алып киттеләр.

Кичер, әнкәм, ачуланма!

Әнкәм, башым иям синең алда,
Бурычларым, бәлки, азаер.
Күзләремә карап, балам, диеп
Миңа тагын бер ул елмаер.

Кичерегез, якын затлар

Бу юлы да кайта алмадым,
Кичерегез, якын затлар,
Көтәсездер ял көннәрен,
Күптән юктыр бездән хатлар.

Күз күреме

Синең янда узган бу көннәрем 
Булды әнкәй, гүя, төш кенә. 
Мына тагын озатып калдың мине, 
Кулың куеп кашың өстенә. 

Көттермәсәк иде әнкәйләрне

Үтәлмичә калды вәгъдәләрем,
Кайта алмадым әнкәй бу юлы.
Сагыныплар, сәгатьләрне санап
Көтәсеңдер газиз улыңны.

Көттермәсәк иде әнкәйләрне,
Әрнемәсен әле җаннары.
Кайтыйк әйдә, кайтып сөендерик,
Бәхетләргә булыр савабың.