Әнкәй гөле (икенче вариант)
Иркәләп һәм сөеп кенә
Үстерә әнкәй гөлләр.
Әнкәй догасыннан тора
Алдагы безнең көннәр.
Иркәләп һәм сөеп кенә
Үстерә әнкәй гөлләр.
Әнкәй догасыннан тора
Алдагы безнең көннәр.
Чит җирләрдә гомер кичерәбез.
Тынгы бирми сагыш йөрәккә.
«Сагынганда гына карарсыз», — дип,
Гөл җибәргән әнкәй бүләккә.
Төннәргә әйләнгән көннәремдә
Исән чагың уйлап юанам.
Әти, әти, синең елмаюны
Төшләремдә күреп уянам.
Балачагым тугаена барып,
Әти мәтрүшкәләр җыйгандыр.
Кадерлемнең олы йөрәгенә
Бар яхшылыклар да сыйгандыр.
Әле генә сабый идек,
Әле генә бәләки.
Ни арада оягыздан
Ни арада оягыздан
Очканбыз әни, әти.
Очырдык та оныт түгел,
Бүген дә бала дисез.
Яшәгәнчә без дип канат,
Яшәгәнчә без дип канат
Кага торгансыз бит сез.
Минем әткәй гармун уйный
Бик моңлы көннәрендә.
Кошлар сайрый ул уйнаган
Гармунның телләрендә.
Син юк инде, әтием, тик китмәс һич
Күз алдымнан нурлы йөзләрең.
Ана булып, уллар үстерсәм дә,
Оныта алмыйм һаман үзләрен,
Синең әйткән киңәш-сүзләрең.
Әтием, син мине кочакта үстердең,
Кулларың кочканда яз иде.
Син арып кайтканда, иңеңә менсәм дә,
Әрләгән булсаң да наз иде.
Килегез, килегез
Күрегез, күрегез
Әнием бар минем
Белегез, белегез
Бу дөньяда син бар чагында да
Кайнагандыр тормыш, кайнаган.
Бер карасаң, синнән мина, әткәй,
Мирас булып берни калмаган.