Әнкәйләргә авыр сүз әйтмәгез
Әнкәйләргә авыр сүз әйтмәгез,
Караймасын матур йөзләре.
Йөрәкләрдә мәңге иркәләсен
Әнкәйләрнең сөю сүзләре.
Әнкәйләргә авыр сүз әйтмәгез,
Караймасын матур йөзләре.
Йөрәкләрдә мәңге иркәләсен
Әнкәйләрнең сөю сүзләре.
Бала чактан карап үстергәнсең,
Сөюеңде миңа биргәнсең.
Еллар үткәч балам кайтамы дип,
Карашыңны юлдан өзмисең.
Әнкәемнең җылы карашларын
Күрми торсам, бик тиз сагынам.
Читлектәге (бишектәге) моңсу кошчыҡ кебек
Канатларым кагып талпынам.
Әй, кадерле әнкәем минем,
Бер үзеңә җиде бала.
Җиде бала, җиде язмыш
Күңелеңә сыя ала.
Тормыш ямен сөйгән саф күңелең
Көч-дәрт бирә сиңа яшәргә.
Язмыш сынауларын узган чакта
Булсаң иде гел янәшәдә.
Кичләр җиткән саен моңсуланып
Чыгасыңдыр капка янына.
Сабырлыклар бирсен сиңа, әнкәй,
Чыдамлыклар бирсен җаныңа.
Әнкәй безне Сөннән алып кайткан,
Сөн суында юган иң элек.
Бишек җырын җырлап төннәр буе,
Без үскәнне көткән тилмереп.
Күл өстендә үскән төнбоектай,
Нигә әнкәй йөзең бик боек?
Ни булды? Нигә дәшимсең син миңа?
Күңелемдә шуңа тыңгы юк.
Тәүге ачкан иң мәһабәт ишек,
Туган ильне ачкан ишектер,
Шул ишектән әнкәй ятлап чыкса,
Ерактан да йөрәк ишетер.
Әнкәй безне Сөннән алып кайткан,
Сөн суында юган иң элек,
Бишек җыры көйләп төннәр буе,
Без үскәнне көткән тилмереп.